تفاوت روغن حیوانی و گیاهی چیست؟ بالاخره روغن حیوانی استفاده کنیم یا گیاهی؟ خیلیها روغن حیوانی رو بهخاطر عطر و طعم نوستالژیکش دوست دارن و خیلیهای دیگه، روغنهای گیاهی رو سالمتر میدونن. اما حقیقت اینه که تفاوت روغن حیوانی و گیاهی فقط در طعم و بوی اونها نیست و هر کدوم از این دستهها، ترکیبات شیمیایی، نقطه دود و تاثیرات متفاوتی روی بدن ما دارن. در این مقاله از سرویس سلامت در مجله کوروش با بررسی همه موارد بهتون میگیم که کدام روغن انتخاب هوشمندانهتری برای سلامتی قلب و مدیریت وزن به حساب میاد. با ما همراه باشید.
تفاوت اصلی روغن حیوانی و گیاهی چیست؟
تفاوت روغن حیوانی و گیاهی بیش از هر چیزی به منبع استخراج و ساختار اسیدهای چرب اونها برمیگرده. روغنهای حیوانی که از منابعی مثل شیر یا بافت چربی حیوانات گرفته میشن، عمدتاً سرشار از چربیهای اشباع هستن و معمولاً در دمای محیط به شکل جامد درمیان. در مقابل، روغنهای گیاهی که از دانهها، میوهها یا مغز گیاهان به دست میان، ساختار غیراشباعتری دارن و اغلب در دمای محیط، به حالت مایع باقی میمونن.
این تفاوت ساختاری، فقط روی شکل ظاهری این روغنها اثر نمیگذاره، بلکه تعیین میکنه که روغن شما در برابر حرارت چقدر مقاومه یا چطور در بدن سوختوساز میشه. در حالی که روغنهای حیوانی طعمدهندههای قدرتمند و مقاومی در حرارتهای بالا هستن، روغنهای گیاهی معمولاً گزینههای بهتری برای مصرف به صورت خام و پختوپزهای سبک به شمار میرن. شناخت همین ویژگیهای کلیدیه که بهتون کمک میکنه در هر وعده غذایی، انتخاب بهتری داشته باشید.
در صورت تمایل میتونید انواع روغن حیوانی و گیاهی با کیفیت رو به صورت حضوری از فروشگاههای افق کوروش تهیه کنید.
انواع روغن حیوانی
وقتی صحبت از تفاوت روغن حیوانی و گیاهی میشه، شناخت دقیق منابع حیوانی اهمیت زیادی داره چون این روغنها قرنهاست بخش جداییناپذیر سفرههای اصیل ایرانی هستن. در ادامه به بررسی انواع روغنهای حیوانی و ویژگیهای منحصربهفرد هر کدام از اونها میپردازیم.
کره حیوانی (کره گاوی و گوسفندی)
کره خالصترین شکل چربی شیر هست که بعد از فرآیند کره گیری از ماست یا خامه به دست میاد. این روغن سرشار از ویتامینهای محلول در چربی مثل A، D و K2 هست که نقش مهمی در سلامت استخوانها و تقویت سیستم ایمنی دارن. طعم لذیذ و عطر بینظیر اون باعث شده تا به یکی از محبوبترین چربیهای مصرفی در طبخ انواع غذاها و شیرینیها تبدیل بشه.
بیشتر بخوانید: تفاوت کره گیاهی و کره حیوانی | کدام بهتر است؟
روغن دنبه
این روغن که از بافت چربی گوسفند تهیه میشه، در طب سنتی ایران جایگاه ویژهای داره و به خاطر نقطه دود بالا، گزینهای عالی برای سرخکردن محسوب میشه. برخلاف تصور عموم، روغن دنبه باکیفیت اگر به درستی تصفیه بشه، طبع معتدلتری نسبت به سایر چربیهای حیوانی داره. مصرف بهاندازه روغن دنبه میتونه به تقویت قوای جسمانی و تامین انرژی مورد نیاز بدن کمک کنه.
روغن پیه
پیه که از چربی اطراف قلوهگاه گاو یا گوسفند به دست میاد، بافتی بسیار سفت و غلیظ داره و در برابر حرارت بسیار مقاومه. این روغن به خاطر ساختار شیمیایی منسجم، کمتر در برابر حرارت اکسید میشه و برای کسایی که میخوان چربی در پختوپز بمونه، گزینه ایدهآلی هست. همچنین در بسیاری از فرهنگها، به خاطر خواص ترمیمکنندگی این روغن، برای مصارف موضعی هم استفاده میشه.
روغن ماهی سرشار از امگا ۳
برخلاف روغنهای حیوانی که در خشکی زندگی میکنن، روغن ماهی منبعی فوقالعاده از اسیدهای چرب ضروری امگا ۳ (EPA و DHA) هست که به سلامت قلب و عروق و بهبود عملکرد مغز کمک میکنه. این روغن معمولاً در دمای محیط مایعه و به خاطر حساسیت بالا به حرارت، نباید برای سرخکردن استفاده بشه. بهترین روش استفاده از اون، مصرف خام در سالادها یا به عنوان مکمل غذایی هست تا از خواص ضدالتهابی بینظیرش بهره ببرید.
انواع روغن گیاهی
روغنهای گیاهی مقادیر بالای اسیدهای چرب غیراشباع دارن که نقش مهمی در سلامت قلب و عروق ایفا میکنن و تنوع بالایی هم در بازار دارن که انتخاب اونها رو برای مصارف مختلف آسونتر کرده. در ادامه، ویژگیهای چهار روغن گیاهی محبوب رو بررسی میکنیم:
روغن زیتون
این روغن که به عنوان «طلای مایع» شناخته میشه، سرشار از چربیهای غیراشباع تکزنجیره و آنتیاکسیدانهای قوی مثل پلیفنولهاست که خاصیت ضدالتهابی دارن. روغن زیتون فوقبکر بهترین گزینه برای مصرف خام در سالادها و چاشنیهاست و نوع تصفیه شده اون تحمل حرارت متوسط رو برای تفت دادن داره. مصرف منظم روغن زیتون یکی از مهمترین اصول رژیم غذایی مدیترانهایه که به طول عمر و سلامت قلب کمک میکنه.
بیشتر بخوانید: بهترین روغن زیتون چه ویژگی هایی دارد | به این 11 نکته توجه کنید
روغن آفتابگردان
این روغن به خاطر طعم خنثی و قیمت مناسب، یکی از پرکاربردترین روغنها در آشپزخانههاست و منبع غنی از ویتامین E محسوب میشه که به سلامت پوست و مو کمک میکنه. روغن آفتابگردان حاوی مقادیر قابل توجهی اسید لینولئیک یا همون امگا ۶ هست که برای سوختوساز بدن ضروریه، اما مقاومتش در حد متوسطه و برای سرخکردنیهای عمیق مناسب نیست.
روغن کانولا
کانولا یکی از سالمترین روغنهای گیاهیه که چربی اشباع پایین و نسبت متعادلی از امگا ۳ و امگا ۶ داره. به خاطر نقطه دود نسبتاً بالا و طعم ملایم، برای پختوپز، کباب کردن و حتی پخت کیک و شیرینی بسیار مناسب و منعطفه. این روغن ساختار سبک، هضم آسانی داره و برای کسایی که به دنبال کاهش کلسترول خون هستن، گزینه هوشمندانهای به شمار میره.
روغن سویا
این روغن پرمصرفترین روغن گیاهی در جهان به شمار میره که به خاطر قیمت اقتصادی و در دسترس بودن، در صنایع غذایی جایگاه ویژهای داره. سویا منبع خوبی از اسیدهای چرب ضروریه، اما به خاطر فرآوریهای صنعتی زیاد، توصیه میشه در زمان خرید به کیفیت و نوع تصفیه اون توجه ویژهای داشته باشید. این روغن برای سرخ کردنهای ملایم و استفاده در ترکیبات سسهای خانگی، کارایی بسیار خوبی داره.
روغن حیوانی؛ مزایا و معایب
روغن حیوانی عطر و طعم خاصی داره و هنوز هم در بسیاری از آشپزخانهها بسیار پرکاربرده. با این حال، وقتی صحبت از تفاوت روغن حیوانی و گیاهی میشه، باید هم مزایا و هم محدودیتهای روغن حیوانی رو دقیق و بیطرفانه بررسی کنیم تا در نهایت انتخابی آگاهانهتر داشته باشید.
مزایای روغن حیوانی
روغن حیوانی معمولاً در برابر حرارت، مقاومتر از بعضی روغنهای گیاهیه و همین نکته مهم، اون رو برای برخی روشهای پخت مناسبتر میکنه. از طرف دیگه، طعم غنی و بافت مطلوبی به غذا میده و در مقدار کم میتونه کیفیت و خوشمزگی غذا رو بیشتر کنه. همچنین در برخی انواع روغن حیوانی، ویتامینهای محلول در چربی مثل A و D دیده میشه که برای بدن مفید هستن.
معایب روغن حیوانی
مهمترین ایراد روغن حیوانی، میزان بالای چربی اشباع در اون هست که اگر زیاد مصرف بشه، میتونه منجر به افزایش کلسترول بد خون و بالا رفتن ریسک مشکلات قلبی بشه. از طرفی، کالری اون بالاست و برای افرادی که رژیم کاهش وزن دارن، مصرف زیادش اصلاً انتخاب مناسبی نیست. به همین دلیل، اگرچه روغن حیوانی میتونه در آشپزی سنتی جای خودش رو داشته باشه، اما مصرف اون باید کنترلشده و متعادل باشه.
بیشتر بخوانید: 30 نکته راهنمای خرید روغن جامد و نیمه جامد | نیمه جامد سالم تره یا جامد؟
روغن گیاهی؛ مزایا و معایب
روغنهای گیاهی در سالهای اخیر به خاطر ترکیب چربیهای غیراشباع، بیشتر مورد توجه قرار گرفتهن. در بررسی تفاوت روغن حیوانی و گیاهی، این نوع روغنها معمولاً بهعنوان گزینهای سبکتر و مناسبتر برای مصرف روزانه شناخته میشن. البته اونها هم مثل هر ماده غذایی دیگهای، مزایا و محدودیتهای خودشون رو دارن.
مزایای روغن گیاهی
بسیاری از روغنهای گیاهی مثل روغن زیتون، کانولا و آفتابگردان، حاوی اسیدهای چرب غیراشباع هستن که میتونن به بهبود سلامت قلب و کاهش چربیهای مضر خون کمک کنن. بعضی از اونها مثل روغن زیتون، آنتیاکسیدانهای مفیدی دارن که در کاهش التهاب نقش دارن. از طرف دیگه، روغنهای گیاهی معمولاً تنوع زیادی دارن و برای مصرف خام، تفت دادن سبک یا پختوپز روزمره انتخابهای بیشتری دارید.
معایب روغن گیاهی
با وجود مزایای زیاد، همه روغنهای گیاهی از نظر ترکیبات یکسان نیستن. بعضی از اونها در برابر حرارت بالا، مقاومت کمی دارن و اگر برای سرخکردن عمیق استفاده بشن، ممکنه کیفیتشون افت کنه. همچنین برخی روغنهای گیاهی فرآوریشده، در صورت مصرف زیاد، میتونن تعادل اسیدهای چرب بدن رو به هم بزنن. بنابراین بهتره هنگام انتخاب، فقط به «گیاهی بودن» توجه نکنید و نوع روغن، روش مصرف و میزان استفاده رو هم در نظر بگیرید.
بیشتر بخوانید: قاتلان خاموش در آشپزخانه: با ناسالمترین روغنهای آشپزی آشنا شوید
ارزش غذایی؛ کدام مواد مفیدتری دارد؟
اگر بخوایم تفاوت روغن حیوانی و گیاهی رو از نظر ارزش غذایی بررسی کنیم، باید بگیم مفید یا مضر بودنشون به نوع روغن و نحوه مصرف اون بستگی داره. بهطور کلی، روغنهای حیوانی بیشتر بهخاطر چربی اشباع و ویتامینهای محلول در چربی مثل A و D شناخته میشن، در حالی که روغنهای گیاهی معمولاً سرشار از اسیدهای چرب غیراشباع، ویتامین E و ترکیبات آنتیاکسیدانی هستن.
از نظر تغذیهای، اگر هدفتون تأمین انرژی و طعمدهی به غذا باشه، روغن حیوانی میتونه انتخاب مناسبی باشه؛ اما اگر اولویتتون با سلامت قلب، کنترل چربی خون و دریافت چربیهای مفیدتره، روغنهای گیاهی معمولاً امتیاز بیشتری میگیرن. برای مثال، روغن زیتون و کانولا از نظر ترکیب چربیها و اثرات مثبت بر بدن، گزینههای معقولانهتری محسوب میشن. در مقابل، روغن حیوانی اگرچه مغذیه، اما به خاطر چربی اشباع بالاتر باید با دقت و در مقدار محدود مصرف بشه.
پس در یک جمعبندی ساده میتونیم بگیم:
روغن حیوانی: انرژی بالا، طعم بهتر، ویتامینهای A و D
روغن گیاهی: چربی غیراشباع بیشتر، ویتامین E، آنتیاکسیدانها و اثر بهتر بر سلامت قلب
بیشتر بخوانید: بهترین روغنها برای رژیم لاغری؛ کدام روغن به کاهش وزن کمک میکند؟
چربی اشباع و غیراشباع؛ کدام سالمتر است؟
همونطور که گفتیم، تفاوت اصلی روغنهای حیوانی و گیاهی در ساختار چربی اونهاست که مستقیماً بر سلامت ما اثر میگذاره.
چربی های اشباع (معمولاً در روغن حیوانی)
این چربیها در دمای محیط جامد هستن. مصرف بیش از حد اونها میتونه کلسترول بد (LDL) رو افزایش داده و ریسک بیماریهای قلبی رو بالا ببره. بنابراین، بهتره در مصرف کره و روغن حیوانی تعادل رو رعایت کنید.
چربی های غیراشباع (معمولاً در روغنهای گیاهی)
این چربیها مثل روغن زیتون یا کانولا در دمای محیط مایع بوده و برای بدن مفیدترن و شامل انواع زیر میشن:
تکزنجیره (MUFA): بهترین کارایی برای سلامت قلب رو دارن به کاهش کلسترول بد و افزایش کلسترول خوب کمک میکنن.
چندزنجیره (PUFA): شامل امگا ۳ و ۶ میشن و برای عملکرد مغز و سلامت قلب ضروری هستن. همچنین چون بدن این دو ماده مغذی رو نمیسازه، باید به شکل غذا به بدن برسن.
تفاوت روغن حیوانی و گیاهی؛ کدام سالمتر است؟
از نظر علمی، چربیهای غیراشباع سالمترن. بنابراین راز سلامتی، جایگزین کردن چربیهای اشباع و ترانس با این چربیهای مفیده. چربیهای اشباع یا حیوانی سمی نیستن، اما باید به صورت محدود مصرف بشن. در حالی که چربیهای غیراشباع یا گیاهی، پایه اصلی یک رژیم غذایی سالم برای حفظ سلامت قلب و کاهش التهاب بدن و کلسترول خون هستن.
بیشتر بخوانید: 14 روش نگهداری از انواع روغن خوراکی مایع، جامد، حیوانی و دنبه
روغن حیوانی و گیاهی؛ کدام برای پخت و سرخ کردن بهتر است؟
برای پاسخ به این سوال، باید سراغ مفهوم «نقطه دود» بریم. نقطه دود دماییه که در اون روغن شروع به سوختن و تولید دود میکنه. در این دما، ترکیبات سمی تولید شده و خواص مفید روغن از بین میره. از این جنبه، بین روغن حیوانی و گیاهی برای؛
۱- پختوپز با حرارت ملایم برای تفت دادن و پختن
برای حرارتهای پایین تا متوسط، اکثر روغنها مناسب هستن. بهترین گزینهها روغن زیتون فوقبکر یا کره هستن. فقط حواستون باشه که اگر میخواید خواص زیتون حفظ بشه، اون رو در انتهای پخت یا برای تفت خیلی کوتاه استفاده کنید.
۲- سرخکردن با حرارت بالا برای برشته کردن و سرخکردن عمیق
برای این کار به روغنی نیاز دارید که نقطه دود بالایی داشته باشه تا در برابر حرارت مقاوم بمونه.
روغنهای حیوانی (انتخاب اول): روغنهای حیوانی مثل روغن دنبه یا روغن پیه، نقطه دود بسیار بالایی دارن و در برابر حرارت بالا کاملاً مقاوم هستن. این روغنها در برابر اکسیداسیون مقاومن و برای سرخکردنهای طولانی مثل سیبزمینی یا مرغ گزینه بسیار ایمنی هستن.
روغنهای گیاهی (مناسب): اگر ترجیح میدید از روغن گیاهی استفاده کنید، سراغ روغنهایی با نقطه دود بالا مثل روغن آفتابگردان تصفیه شده، روغن کانولا یا روغن ذرت برید.
کدام بهتر است؟
برای سلامت کلی: تا حد امکان از سرخکردن عمیق پرهیز کنید. اما اگر ناچار به سرخکردن هستید، روغنهایی با نقطه دود بالا مثل روغن دنبه، روغن آفتابگردان یا روغن کانولا انتخاب کنید.
برای پختوپز روزانه: از روغنهای گیاهی با چربی غیراشباع مثل زیتون یا کنجد برای مصارف خام یا در حرارت کم استفاده کنید و برای سرخکردنهای سنگین، روغنهای با مقاومت حرارتی بالاتر رو جایگزین کنید.
در کل برای سرخکردن سنگین، روغن حیوانی مثل دنبه و پیه، به خاطر مقاومت بالاتر نسبت به بسیاری از روغنهای گیاهی، گزینه بهتریه ، به شرطی که در مصرف اون اعتدال داشته باشید.
بیشتر بخوانید: چطور بدون روغن یا با حداقل روغن غذا خوش طعم درست کنیم؟
آیا روغن حیوانی باعث چاقی میشه؟
برای جلوگیری از چاقی، «نوع روغن» مهمه، اما «مقدار مصرف» تعیینکنندهترین عامل در کنترل وزن محسوب میشه. اسپری کردن روغن یا اندازهگیری با قاشق برای کنترل مقدار روغن حیوانی مصرفی، بهترین راهکار برای بهره بردن از خواص اون، بدون ترس از افزایش وزنه. بیایید این موضوع رو از دو جنبه بررسی کنیم:
۱- از نظر کالری
چرا روغن حیوانی میتونه باعث چاقی بشه؟ این روغن مثل هر چربی دیگهای، کالری خیلی زیادی داره. هر گرم چربی، حدود ۹ کالری انرژی داره یعنی بیش از دو برابر کربوهیدرات یا پروتئین. اگر مصرف روغن حیوانی باعث بشه کالری دریافتی روزانه شما بیشتر از کالریسوزی بدنتون بشه، قطعاً باعث افزایش وزن میشه.
از اونجایی که روغن حیوانی طعم بسیار لذیذی داره، احتمال زیادهروی در مصرف اون بالاست، مثلاً ریختن مقدار زیادی روغن روی برنج و همین موضوع میتونه بهراحتی کالری مازاد وارد بدن کنه.
۲- از نظر متابولیک
برخلاف روغنهای صنعتی و مارگارین که حاوی چربیهای ترانس و افزودنیهای التهابزا هستن، روغن حیوانی یک چربی طبیعیه.
اسیدهای چرب کوتاه زنجیره: روغن حیوانی حاوی نوعی چربی به نام «بوتریک اسید» (Butyric acid) هست که میتونه به سلامت دستگاه گوارش و کاهش التهاب روده کمک کنه. التهاب کمتر، به بهبود عملکرد سوختوساز بدن کمک میکنه.
سیرکنندگی: چربیها بهطور کلی دیرتر از قندها هضم میشن و به کنترل اشتها کمک میکنن. اگر از مقدار کمی روغن حیوانی در وعدههای اصلی استفاده کنید، ممکنه باعث بشه در طول روز کمتر احساس گرسنگی کنید.
توصیههای تغذیهای برای انتخاب روغن مناسب
با تمرکز روی تفاوت روغن حیوانی و گیاهی، انتخاب روغن مناسب برای آشپزی، نقشی حیاتی در سلامت کلی بدن، بهویژه سلامت قلب و عروق، ایفا میکنه. با در نظر گرفتن نکات زیر میتونید بهترین انتخاب رو داشته باشید:
۱- اولویت با روغنهای گیاهی مایع
روغنهای گیاهی مایع به خاطر دارا بودن چربیهای غیراشباع مثل امگا ۳ و امگا ۶، انتخابی هوشمندانه برای حفظ سلامت قلب هستن. این روغنها با کمک به تنظیم سطح کلسترول، گزینههای ایدهآلی برای مصرف روزانه به شمار میرن، به طوری که روغن زیتون فوقبکر برای مصارف خام و روغنهایی مثل کانولا یا آفتابگردانِ تصفیهشده، گزینههایی مناسب برای پختوپز و تفتدادن ملایم محسوب میشن.
۲- استفاده متعادل از روغنهای حیوانی
روغنهای حیوانی مثل روغن دنبه یا پیه، حاوی چربیهای اشباع هستن و به خاطر مقاومت در حرارت بالا، برای سرخکردنهای سنگین، گزینهای سنتی و مقاوم محسوب میشن. با این حال، به خاطر غلظت بالای چربی اشباع، مصرف اونها باید در حد متعادل باشه تا از افزایش احتمالی کلسترول بد جلوگیری بشه. در این میان، استفاده از روغن حیوانی تصفیهشده (Ghee) به خاطر جداسازی مواد جامد شیر، انتخاب سالمتر و بهتری برای آشپزیه.
۳- اجتناب از روغنهای جامد صنعتی و چربیهای ترانس
بزرگترین تهدید برای سلامت قلب، روغنهای جامد هیدروژنه و چربیهای ترانس موجود در محصولات فرآوری شده هستن که باعث افزایش التهاب و تخریب سطح کلسترول میشن. این چربیها هیچ جایگاهی در یک رژیم غذایی سالم ندارن، بنابراین همیشه برچسب محصولات رو بررسی کنید و از مصرف هرگونه روغن «هیدروژنه» یا «نیمههیدروژنه» که سلامت عروق شما رو به خطر میاندازن، اکیداً خودداری کنید.
۴- روش پخت را در نظر بگیرید
تناسب میان نوع روغن و روش پخت، کلید اصلی حفظ مواد مغذی و جلوگیری از تولید ترکیبات سمی است؛ به این ترتیب که برای سرخکردنهای عمیق باید از روغنهای با نقطه دود بالا مثل روغن دنبه یا آفتابگردان تصفیه شده استفاده کرد. در مقابل، برای پختوپز ملایم، روغنهای با نقطه دود متوسط مناسبترن و میتونید از خواص آنتیاکسیدانی اونها نهایت استفاده رو ببرید. روغنهای بکر و فرابکر هم باید بدون حرارت و بهصورت خام در سالاد یا چاشنیها مصرف بشن.
بیشتر بخوانید: معرفی بهترین برندهای روغن خوراکی بدون پالم ایرانی | بدون پالم بهتره یا زیرو ترانس؟
سوالات متداول درباره تفاوت روغن حیوانی و گیاهی
۱- آیا روغن حیوانی از روغن گیاهی سالمتر است؟
نه لزوماً. سالمتر بودن روغن به نوع مصرف، مقدار استفاده و روش پخت بستگی داره. روغنهای گیاهیِ غیراشباع برای مصرف روزانه معمولاً انتخاب مناسبتری هستن.
۲- برای سرخکردن، روغن حیوانی بهتره یا گیاهی؟
برای استفاده در دماهای بالا، بعضی روغنهای حیوانی مثل دنبه پایداری خوبی دارن، اما روغنهای گیاهی تصفیهشده هم گزینههای مناسبی هستن.
۳- آیا روغن گیاهی برای قلب بهتر است؟
بله، بسیاری از روغنهای گیاهی مثل زیتون و کانولا به خاطر داشتن چربیهای غیراشباع، برای سلامت قلب مفیدترند. این چربیها میتونن به کنترل بهتر کلسترول کمک کنن.
۴- چرا بعضیها روغن حیوانی رو ترجیح میدهند؟
چون روغن حیوانی طعم و عطر خاصی به غذا میده و در بعضی غذاهای سنتی محبوبتره. همچنین در حرارت بالا، برخی انواع اون مقاومت خوبی دارن.
۵- آیا همه روغنهای گیاهی سالم هستن؟
نه. بعضی از اونها اگر بیش از حد تصفیه شده یا در حرارت نامناسب استفاده بشن، کیفیتشون کم میشه. بهتره نوع روغن رو با روش پخت هماهنگ کنید.
۶- چطور روغن مناسب رو انتخاب کنیم؟
برای سالاد و مصرف خام، روغنهای گیاهی مثل زیتون مناسبترن و برای پختوپز باید به نقطه دود توجه کرد. در نهایت، بهترین انتخاب، روغنیه که هم با غذا سازگار باشه و هم در مقدار کم مصرف بشه.